İngiltere’nin istemediği göçmenleri Ruanda kabul etmeye hazır

featured
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Ruanda’nın başşehri Kigali’deki Hope Hostel (Umut Pansiyonu) neredeyse iki yıldır Britanya’nın istemediği göçmenleri kabul etmeye hazır bir halde bekliyor.

İngiltere Parlamentosu’nun , Ruanda hükümeti bu odaları birkaç hafta içinde doldurmak istiyor.

Doğu Afrika ülkesi Ruanda, sığınmacıların hudut dışı edilmesine ilişkin tartışmalı plan konusunda İngiltere’deki yasal çekişmeleri büyük ölçüde geride durup izledi.

İngiltere mahkemeleri, buraya gönderilen sığınmacılar için daha fazla koruma talep ederek Kigali’nin insan hakları sicilini mercek altına aldı.

Ruanda ise Haziran 2022’den bu yana sığınmacıların gelişi için hazırlık yapıyor.

Ismael Bakina bize Kigali’de müdürü olduğu pansiyonu gezdirdi. Yatak odaları itinayla düzenlenmiş, seccade ve banyo gereçleri üzere ayrıntılar düşünülmüş.

Bahçıvanlar, bir futbol alanı ve basketbol alanına sahip yemyeşil arazinin çitlerini düzeltirken, aşçılar ve temizlikçiler de kendi işleriyle meşguller.

Göçmenlerin Ruanda’ya sığınma müracaatlarını sürece koymak için sandalye dizilmiş bir çadır da var. Müracaatları kabul edilmese bile oturma müsaadesi almaya hak kazanacaklar. Ya da öteki bir ülkeye gidebilirler lakin İngiltere’ye geri dönemezler.

Pansiyonun pencerelerinden Kigali’nin tertipli mahallelerinin inişli çıkışlı dorukları görülüyor. Tertipli ve kabahatten uzak sokaklarıyla güzel bir kent. Ülkenin sloganı “Ruanda çalışıyor”.

Yeni gelen sığınmacılardan bazıları burada iş arayabilir, lakin Ruanda’nın yeni işçilere muhtaçlığı olup olmadığı konusunda farklı görüşler var.

Kigali’de bir restoran sahibi olan Emmanuel Kanimba, “Bunun ülke için ekonomik açıdan kâfi olacağını düşünüyorum” diyor.

“İnsan sermayesi sağlayacaklar, mal ve hizmet üretecekler ve tıpkı vakitte tüketecekler. Ekonomimize getirebilecekleri yeni fikirler de var.”

“Peki bu insanlara nerede iş bulacaksınız?” diye soruyor bir başkası. “Biz de mezun olduk lakin iş bulamadık. Dışarıda iş arıyoruz.”

İsminin açıklanmasını istemeyen bu kişi, hükümet siyasetine karşı çıkan ve ülkedeki telaşları yansıtan bir görüşü kelam ediyor.

Yetkililerin muhalefeti bastırdığına dair yaygın tezler var. Eleştirenler ortasında insan hakları kuruluşları muhalefet yer alıyor. Hatta 2021’de İngiltere Dışişleri Bakanlığı da olumsuz değerlendirmelerde bulunmuştu.

Bir vakitler devlet güvenliğini tehdit etmek suçlamasıyla mahpusa atılan muhalif Victoire Ingabire, sığınmacılarla ilgili berbat bir muahede yapıldığı görüşünde.

“Onlar yoksulluk, savaş ve ülkelerindeki diktatörlükler yüzünden ülkelerinden kaçan beşerler. Birebir sorunlarla karşılaşacakları, kendilerini özgürce tabir edemeyecekleri, İngiltere’de aradıkları refaha sahip olamayacakları bir ülkeye gelecekler.

“İngiliz hükümetinin bu insanları neden Ruanda’ya göndermek istediğini anlamıyorum.”

Ruanda hükümeti ise bunu şiddetle reddediyor.

Ülkede insan hakları ihlalleri olabileceğine dair gidermek üzere bir yasa çıkarıldı. Bu yasa, sığınmacıların kaçtıkları ülkelere geri gönderilmeyeceklerine dair garantiler de dahil olmak üzere sığınmacılara yönelik korumaları güçlendirmek için İngiltere ile yakın vakitte yapılan bir muahedenin onaylanmasını içeriyordu.

İngiltere ile yapılan mutabakattan sorumlu üst düzey yetkili Doris Uwicyeza Picard’a göçmenlerin hükümeti eleştirip protesto gösterileri düzenleyip düzenleyemeyeceklerini sordum.

“Ulusal unsurlarımız protesto hakkı konusunda çok açık, makul kaideler altında korunuyor. Şayet yasalar çerçevesinde barışçıl bir halde protesto etmek istiyorlarsa, başımızın üstünde yerleri var” dedi, lakin şu eklemeyi de yaptı:

“Genel olarak mültecilerin siyasi faaliyetleriyle ilgili olarak, Mülteci Kontratı tarafından kısıtlandıklarını unutmamalısınız.”

Ruanda öteki sığınmacılara da konut sahipliği yaptı ve Picard, onlara bakabildiklerinin ispatı olarak başşehrin güneyindeki bir transit merkezine işaret ediyor.

Bu kamp, Libya’da sıkışıp kalan ve Avrupa’ya gitmeye çalışan Afrikalıları barındıran ve Birleşmiş Milletler’in mülteci örgütü tarafından yönetiliyor.

Savunmasız beşerler için süreksiz bir sığınak ve Ruanda’ya yerleşmeyi tercih edebilirler. Kamp yöneticisi Fares Ruyumbu hiçbirinin yerleşmediğini söylüyor.

‘Burada iş bulmam mümkün değil’

Güney Sudanlı Daniel Diew yaşadığı trajik olaylardan sonra burada olduğuna şad. 11 kardeşi var ve ailesine bakabilmek için iş bulmak emeliyle köyünden ayrılmış.

Diew yedi defa Libya’dan İtalya’ya deniz yoluyla geçmeye çalışmış ve her seferinde mahpusa girip geri gönderilmiş. Artık de Kuzey Amerika’ya gitmek istiyor.

“Burada iş bulmam mümkün değil. Beş aydır buradayım lakin birinci fırsatta Ruanda’dan çıkmak istiyorum” diyor.

Avrupa’ya ulaştıktan sonra buraya gönderilseydi ne hissedeceğini soruyorum.

Derin bir iç çekiyor ve bu türlü olmasın diye dua ettiğini söylüyor.

Transit merkezindeki göçmenler ve yeni gelecekler daha âlâ bir gelecek arayışı içinde. Ruanda’nın onlar için dolambaçlı bir yol mu, çıkmaz sokak mı yoksa yeni bir yuva mı olacağını vakit gösterecek.

0
mutlu
Mutlu
0
_zg_n
Üzgün
0
sinirli
Sinirli
0
_a_rm_
Şaşırmış
0
vir_sl_
Virüslü
İngiltere’nin istemediği göçmenleri Ruanda kabul etmeye hazır

Tamamen Ücretsiz Olarak Bültenimize Abone Olabilirsin

Yeni haberlerden haberdar olmak için fırsatı kaçırma ve ücretsiz e-posta aboneliğini hemen başlat.

Giriş Yap

Almanya Haber ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!

Bizi Takip Edin